“طراحی می تواند برای کاهش ظرفیت محیط ساخته شده برای ایجاد شرایط برای زن ستیزی کمک بیشتری کند.”

هلن پارتون می نویسد، زنانی که از احساس ناامنی در شهرهای خود خسته شده اند، ممکن است لازم باشد اختلال را به عنوان وسیله ای برای ایجاد تغییر در نظر بگیرند.

زمانی که زنان ترجیح می‌دهند با یک خرس در جنگل بمانند تا با یک مرد، طبق یک سوال ویروسی در TikTok، این موضوع به خوبی در مورد روابط منفی زنان نه تنها با جنس مخالف، بلکه با اطرافیانشان صحبت می‌کند.

تجربه شخصی من به عنوان یک زن در شمال لندن احتمالاً با بسیاری از زنان و دیگرانی که در فضاهای مختلف شهری در سراسر جهان احساس می‌کنند به حاشیه رانده شده‌اند، طنین‌انداز می‌شود: استفاده از خط نزدیک خانه‌ام تنها زمانی که هوا روشن است، قطع تماس تلفنی در پارک محلی به آزار و اذیت کلامی، کنار گذاشتن فعالیتی که دوست داشتم (خواندن در گروه کر) زیرا هر هفته در راه خانه با من تماس می گرفتند.

چه کسی می تواند تصویر ناراحت کننده زن مو قرمز را که توسط چندین افسر پلیس در زمان بیداری سارا اورارد نگه داشته شده بود، فراموش کند؟

مطمئناً متولیان برنامه ریزی و طراحی می توانند برای کاهش ظرفیت محیط ساخته شده برای ایجاد شرایط برای زن ستیزی تلاش بیشتری کنند؟

در سرتاسر جهان نمونه‌های جداگانه‌ای از شهرها و فضاها وجود دارد که رویکردی فراگیرتری دارند. وین از دهه 1990 با مفهوم «بررسی جریان اصلی برابری جنسیتی» که منجر به انتشار راهنمای جامعی در اوایل سال 2011 شد، به عنوان ستونی از برنامه ریزی حساس به جنسیت در نظر گرفته شد.

بیش از 60 طرح مجزا، طیف وسیعی از اقدامات عملی مانند پیاده‌روهای وسیع‌تر، بهبود روشنایی خیابان‌ها و نشستن در زمین‌های ورزشی در فضای باز را معرفی کرده‌اند که به دختران کمک می‌کند تا فضایی را درخواست کنند و به آنها فضایی برای معاشرت و مراقبت از خواهران و برادران کوچکتر بدهند.

در هند، گزارشی با عنوان زیرساخت‌های غیر مرتبط و خشونت علیه زنان، شهرهای کوچی و تیرووانانتاپورام در کرالا را بررسی می‌کند و ارتباطی بین زیرساخت‌های ضعیف شهری و خشونت مبتنی بر جنسیت پیدا می‌کند. با بهبود حمل و نقل عمومی، روشنایی و بهداشت در فضاهای شهری، می توان مکان ها را برای زنان و دختران ایمن تر کرد و در نتیجه تحرک فیزیکی و اجتماعی آنها را بهبود بخشید.

ایالت کرالا علاوه بر بهبود در محیط ساخته شده، یک گشت پلیس ویژه نیز برای نظارت بر ایمنی زنان پیاده ایجاد کرده است.

که من را به موضوع اجرای قانون و امنیت زنان می رساند. در بریتانیا، چه کسی می‌تواند تصویر نگران‌کننده زن مو قرمزی را که توسط چند افسر پلیس در مراسم بیداری سارا اورارد در Clapham Common در سال 2021 نگه داشته شده و جنایات مرتکب شده توسط افسران پلیس خدمت‌رسان که در سال‌های اخیر سرفصل اخبار منتشر شده را فراموش کند؟

تعاملات معنادار، داده محور و جامعه محور به وضوح کلیدی هستند

سپس شنیدن در مورد The City Post-Policing، یک اتاق فکر مدرسه معماری لندن که توسط معماران DSDHA رهبری می شود، جالب است. این “پیامدهای فضایی، اجتماعی و معماری کاهش بودجه پلیس برای دستیابی به شهری امن تر و عاری از زن ستیزی، نژادپرستی و همجنس گرا هراسی که در پلیس متروپولیتن ریشه دارد” را بررسی می کند. با استفاده از هاکنی به عنوان یک مدل آزمایشی، ایده‌های او شامل دگرگونی بخش پلیس موجود، جعبه ابزار رفاه جامعه و خشک‌شویی‌ها به عنوان جایگزین جعبه‌های پلیس شهری است.

تعاملات معنادار، مبتنی بر داده و مبتنی بر جامعه به وضوح کلید توسعه زن ستیزی است – این همان چیزی است که نمونه ها را در بریتانیا، اتریش و هند بسیار قدرتمند می کند. کیفیت تعاملات اجتماعی به وضوح در ذهن طراح و معمار فمینیست سارا آکلند بود، زمانی که او این سوال را مطرح کرد که چه کسی واقعاً ممکن است در جلسه مشاوره عمومی ساعت 3 بعدازظهر چهارشنبه در خلال یک سخنرانی نگرونی که اوایل سال جاری ریاست آن را بر عهده داشتم، بیاید.

واقعیت این است که یافتن و صحبت کردن با زنان پرمشغله ای که ممکن است در حال شعبده بازی، سفر در محله ها برای تعطیلات مدرسه، تعهدات مراقبت از سالمندان یا خرید مواد غذایی باشند، دشوار است، اما آنها از جمله افرادی هستند که از طراحی ضعیف سایت، از سطوح نامناسب برای کالسکه، بیشترین آسیب را می بینند. به یک مسیر حمل و نقل عمومی که بیشتر بر رفت و آمد به منطقه تجاری مرکزی متمرکز است.

رسیدن به خارج از تمرکز معمول درگیر شدن برای معماران، چیزی است که آکلند را بر آن داشت تا از عشق خود به دویدن و گفتگو با سایر زنان دونده برای کشف محدودیت‌های محیط ساخته شده استفاده کند. اگر سامسونگ در هنگام تحقیق در مورد تبلیغ سال 2022 خود همین کار را انجام می داد، این سناریوی بسیار بعید از یک زن برای دویدن در ساعت 2 بامداد را به تصویر می کشد، و گروه ایمنی زنان Reclaim These Streets به درستی این برند را برای آن فراخوانده است.

البته موضوع فقط گذر از فضا نیست. همه باید بتوانند از شهرهای ما لذت ببرند و هر چقدر که می خواهند در آنها وقت بگذارند. از نظر فضا برای احساس امنیت و مهمتر از همه، معطل ماندن، استودیوی طراحی Gbolade از تعدادی عناصر طراحی در پارک Grahame، شمال لندن استفاده کرد.

اینها شامل باز کردن یک مسیر پیاده روی، که قبلاً توسط گوشه های کور غالب بود، به یک مسیر گسترده تر و پر پیچ و خم تر است که به لطف نماهای زاویه دار خانه های همسایه، از مشاهدات طبیعی بهره می برد. منطقه غذاخوری و اجاق‌های پیتزا فعالیت‌های مشترک را تشویق می‌کنند.

شاید زمان آن فرا رسیده باشد که از این خط عبور کنیم – حتی اگر در برخی موارد با نافرمانی مدنی هم مرز باشد

پروژه دختران نور توسط هانا بنیهود خلاق چند رشته ای (تصویر) واقعاً در من نیز طنین انداز شد. این پروژه برخاسته از بحث داخلی «میانبر تاریک در مقابل انحراف طولانی روشن» که برای بسیاری از زنان آشنا بود، به معنای واقعی کلمه به مکان‌هایی که زنان معمولاً از آن‌ها دوری می‌کنند با جمع‌سپاری برچسب‌های جغرافیایی از طریق اینستاگرام، که بنیهود مجموعه‌ای از پیش‌بینی‌های کوتاه و متحرک را برای آن‌ها ایجاد کرد، روشن شد. ، مکان سازی به سبک چریکی.

به اعتقاد من، در مرکز مشارکت معنادار جامعه نشان داده شده در پروژه‌های مختلف سایت خاص، معمار و طراح، نیاز به زنان و دیگرانی که در محیط شهری احساس ناامنی می‌کنند، کمی آشفته است. . اگر زنان احساس می کنند که توسط محیط ساخته شده بیش از حد تحت ظلم قرار گرفته اند، شاید زمان آن رسیده است که مرزهای کاری را که انجام می دهند در آن جابجا کنند، حتی اگر در برخی موارد به نافرمانی مدنی هم مرز باشد.

شاید پس از آن طراحان و معماران توجه کنند. این چیزی است که الیزابت ویلسون در کتاب ابوالهول در شهر: زندگی شهری، کنترل اختلال و زنان به آن پرداخته است.

و با بازگشت به قسمتی از شمال لندن که برای پایان دادن به آن به خانه می گویم، شاید بهترین نمونه از دگرگونی مخرب در همین زمان در سال گذشته رخ داد. زمانی که بیانسه به استادیوم تاتنهام هاتسپر آمد، زنان و جامعه LGBTQ+ High Road را از یک مزاحم شبانه کلیدی در دست، به یک جشن شهری پر زرق و برق فراگیر و پر زرق و برق تبدیل کردند. و نه انسان و نه خرس مانع این جمعیت نمی شوند.

هلن پارتون روزنامه نگار معماری و طراحی داخلی و مجری رویدادها است. او مجله OnOffice را از سال 2015 تا 2018 و نسخه‌های 2021 و 2022 مجله جامعه لندن را ویرایش کرد. او در حال حاضر به طیف گسترده ای از عناوین معماری و طراحی کمک می کند.

عکس از اندی تریس.

Dezeen در عمق
اگر از خواندن مصاحبه ها، نظرات و ویژگی های Dezeen لذت می برید، در Dezeen In Depth مشترک شوید. این خبرنامه که در آخرین جمعه هر ماه ارسال می شود، مکانی را برای خواندن داستان های طراحی و معماری در پشت سرفصل ها فراهم می کند.