من اخیراً به یک پروژه مشترک با جان بکر از استودیو WROT نگاه کردم.
موسسه برای غارزایی کنترل شده (2014) یک پروژه طراحی تخیلی بود که در ابتدا در حومه سنگ آهکی وسیع دشت نولاربور استرالیا تنظیم کردیم.
[Image: A rock-acid drip-irrigation hub for the “Institute for Controlled Speleogenesis,” a collaboration between BLDGBLOG and WROT Studio; all images in this post are by John Becker of WROT Studio.]
دشت Nullarbor منطقه ای تقریباً بدون درخت است که تقریباً به اندازه نبراسکا است. این همچنین بزرگترین چشم انداز کارست در جهان است و در نتیجه صدها غار طبیعی را در خود جای داده است.
“تنوع گسترده ای از انواع غار در زیر Nullarbor وجود دارد.” جغرافیای استرالیا توضیح می دهد، “اما جالب ترین ویژگی های دشت، سیستم های طولانی و عمیق (مانند غار قدیمی هومستد) است که فقط در ایالت فلوریدا ایالات متحده و در شبه جزیره یوکاتان مکزیک یافت می شود، که همگی دارای لایه های آهکی کارست مشابهی هستند.”
انستیتوی غارزایی کنترل شده به عنوان یک مکان دورافتاده و کم کارکنان برای تحقیقات زمین شناسی کاربردی در نظر گرفته شد که در آن می توان غارهای مصنوعی وسیعی را در زیر سطح زمین با استفاده از یک مخلوط اسیدی خاص ایجاد کرد – امن به عنوان سرکه، اما مهمتر از همه برای پروژه ما، که قادر به حل کردن سنگ آهک است. در مقیاس زمانی با شتاب قابل توجهی.
به این ترتیب، فضاهای زیرزمینی با هر اندازه قابل تصوری، از حفره‌ها و مویرگ‌های کوچک گرفته تا ابرساختارهای عظیم، می‌توانند به سرعت و در طول چندین دهه حتی در عمیق‌ترین تشکل‌های کارستی، اسیدی شوند.
اتاق‌ها، تونل‌ها و سیستم‌های غار به هم پیوسته می‌توانند برای طیف وسیعی از اهداف مورد استفاده قرار گیرند: به عنوان مثال، تولید داروی غارنوردی و همچنین آزمایش تجهیزات غارنوردی تفریحی، آزمایش با سیستم‌های کشاورزی زیرزمینی یا توسعه فناوری‌های جدید برای ناوبری زیرزمینی، ارتباطات، سکونت و… نقشه برداری.
همانطور که جان در وب‌سایت خود می‌نویسد – جایی که می‌توانید نسخه‌های بزرگ‌تر و دقیق‌تری از این تصاویر را ببینید – به تعبیر جان، «غارهای نابجا» ما، به‌طور بلادرنگ توسط سیستم‌های خودمختار که 24 ساعت شبانه‌روز کار می‌کنند، نظارت خواهند شد.
به این ترتیب، غارهای همیشه در حال گسترش را می توان تنها و بدون مراقبت رها کرد، در حالی که سیستم قطره های اسید به تدریج، قطره قطره حک می شود و به قلمروهای زیرزمینی دورتر می رسد که خود اسید ایجاد می کند.
به عنوان یک مرحله مقدماتی، مخلوط‌های مختلف مخلوط اسید سنگ ابتدا روی ستون‌های بزرگ بالای سر برای انتخاب یا برجسته کردن اثرات فضایی خاص آزمایش می‌شوند.
باران‌های اسیدی سنگی کنترل‌شده، مجسمه‌هایی شبیه توتم، مانند منهیرها در مقیاس صنعتی – مصنوعات آیینی عصر حجر را از طریق ژئوشیمی قرن بیست و یکم تولید می‌کنند.
هنگامی که اثرات مورد نظر به دست آمد، می توان زمینه هایی از حباب ها، نازل ها و آرایه های تزریق را برای گسترش دهانه غار مصنوعی برنامه ریزی و طراحی کرد.
سپس سیستم آبیاری می تواند در زیر زمین ادامه یابد. گردنبندهای آرایه‌های قطره‌ای اسید را می‌توان به راحتی در زیر زمین گسترش داد تا خود غار را گسترش دهد، اما همچنین برای گسترش تونل‌های خاص یا آزمایش با سازه‌های غار پایدار از نظر معماری.
همانطور که جان توضیح می‌دهد، تصاویری که در اینجا مشاهده می‌شوند، «آرایه‌ای تزریقی را نشان می‌دهند که از یک سیستم تحت فشار برای انتقال مقادیر زیادی محلول به قسمت‌های پایینی شبکه غار استفاده می‌کند. این محل‌های تزریق در ظاهر نشانه‌ای از دنیایی پنهان در زیر است. مانند گودال‌های نفتی که منابع را از زمین بیرون می‌کشند، چگالی و مقیاس آنها در سراسر چشم‌انداز به شما نگاهی به مناطقی می‌دهد که بیشترین منابع را برای تزریق دارند.
موقعیت اصلی ما در دشت Nullarbor کاملاً با انگیزه زمین شناسی بود، اما سایر استان های سنگ آهک بزرگ – از کنتاکی یا شمال آریزونا تا جنوب فرانسه و از دره لوسرن کالیفرنیا تا مصر – نیز میزبان خوبی خواهند بود.
همانطور که ما به اسیدهای معدنی استانداردی که در حال حاضر برای حذف مواد معدنی با ارزش از توده های باطله استفاده می شود نگاه کردیم، به سرعت مشخص شد که انواع خاصی از اسید استیک – باز هم سمی تر از سرکه نیست – رویکرد قابل قبول تری را برای ایجاد یک مکان با حداکثر جادار با حداقل ارائه می دهد. آلودگی محیطی. (البته، اگر کسی بدون چنین تردیدی بخواهد این دستگاه را بدون نگرانی از تأثیرات زیست محیطی آن مطالعه کند، می توان اسیدهای بسیار قوی تری را که قادر به حل کردن سنگ های بسیار قوی تر هستند نیز بررسی کرد.)
در سال 2022، از دیدن بازگشت جان به این پروژه، با ایجاد یک سری جدید از تصاویر با استفاده از نرم افزار تصویربرداری هوش مصنوعی که بر اساس مستندات پروژه قبلی ما آموزش دیده بود، هیجان زده شدم. با توجه به منشأ آنها، تصاویر به‌دست‌آمده به‌طور شگفت‌انگیزی سینمایی هستند – بخش‌های مساوی سایبرپانک رها شده و درخشش زیرزمینی.
در طول سال‌ها، جان به جادوگری در خلق تصاویر زمین‌شناسی مدرن تبدیل شده است و تصاویری را در حساب اینستاگرام خود از صخره‌هایی که به صافی کاغذ و شفاف مانند حجاب یا پرده حجاری شده‌اند، منتشر می‌کند.
برای مشاهده تصاویر بیشتر از موسسه غارزایی کنترل شده و سایر پروژه های اخیر، به وب سایت خودش مراجعه کنید. و اگر این را دوست دارید، Architecture-by-Bee and other Animal Printheads را از دست ندهید، پروژه قبلی ما که با افتخار می گویم در کتاب اخیر بسیار عالی Paul Dobraszczyk منتشر شده است. معماری حیوانات: جانوران، ساختمان ها و ما.
(تمام تصاویر موجود در این پست توسط جان بکر از استودیو WROT است. این پست حاوی یک پیوند وابسته به Bookshop.org است، به این معنی که ممکن است درصد کمی از فروش حاصل را دریافت کنم.)
متصل
