چگونه Alloi در حال بازتعریف طراحی و ساخت مناطق آتش‌سوزی کالیفرنیای جنوبی است
گفتگوی اخیر من با مارکوس سانتا آنا، بنیانگذار Alloi در لس آنجلس، هم الهام بخش بود و هم عمیقاً به آینده معماری مسکونی مرتبط بود. در زمانی که آتش‌سوزی‌های جنگلی دیگر شگفتی‌های فصلی نیستند، بلکه تهدیدهای سالانه هستند، مارکوس خانه‌هایی را می‌سازد که فقط زیبا به نظر نمی‌رسند یا کارآمد نیستند، او خانه‌هایی می‌سازد که در برابر نیروی رو به رشد طبیعت شانسی دارند.
و او همه این کارها را با عمد، حساسیت فرهنگی، و یک فرآیند طراحی و ساخت کل نگر انجام می دهد که ریشه در احترام به زمین و مردم ساکن در آن دارد.
اگر علاقه مندید که ترکیب ساخت و ساز، معماری، پایداری و ایمنی واقعاً در مناطق مستعد آتش سوزی چگونه به نظر می رسد، این بحثی است که نباید از دست بدهید. قسمت کامل را در https://entrearchitect.com/613 بشنوید.
از چارچوب تا فلسفه
مانند بسیاری از معمارانی که می شناسم، داستان مارکوس با تخته سه لا، مجموعه ای از نقشه ها و کمی هیبت دوران کودکی آغاز می شود. او خانه خانواده‌اش را در حال بازسازی تماشا می‌کرد، در قاب مخفی‌بازی می‌کرد و هر ثانیه از تحول را غرق می‌کرد. آن لحظه با او ماند. همچنین باعث شد که او هم معماری و هم تجارت را دنبال کند – حتی قبل از مجوز معماری، مجوز پیمانکاری را به دست آورد.
این مسیر دوگانه برای طراحی و ساخت و ساز یکپارچه Alloi اساسی خواهد بود.
چیزی که بیش از همه مرا شگفت زده کرد، فلسفه بنیادی مارکوس بود: معماری فقط یک چشم انداز نیست. این در مورد عملکرد است. او گفت: «ما کتابچه راهنمای دستورالعمل را ایجاد می کنیم. اما اگر ندانیم این ساختمان واقعا چگونه ساخته شده است، چگونه می توانیم مطمئن باشیم که درست انجام شده است؟ این طرز فکر – پر کردن شکاف بین معمار و سازنده – هر کاری را که Alloi انجام می دهد شکل می دهد.
قدرت دیدگاه جهانی
صدای طراحی مارکوس توسط سفرهای چندفرهنگی شکل گرفته است. از طرح‌های شهری در بارسلون گرفته تا طراحی منظر در دانمارک، او درس‌هایی را در زمینه مکان‌سازی و طراحی انسان‌محور که اکنون در پروژه‌های کالیفرنیای جنوبی او زندگی می‌کند، جذب کرد.
این بار در اروپا دو مکاشفه کلیدی برای او ایجاد کرد: یکی از طبیعت و دیگری از معماری. او که در پانتئون ایستاده بود و نور را تماشا می کرد که از طریق چشم می ریزد، به قدرت نور و مواد برای تغییر فضا پی برد. بعداً، در محاصره عظمت ناهموار کوه های آلپ شامونی، متوجه شد که طبیعت چقدر عمیقاً درک انسان از فرم و مقیاس را نشان می دهد.
سنتز این لحظات – ساختار و روح – چیزی است که اکنون کار او را مشخص می کند.
کسب و کاری که در یک بحران متولد شده است
زمانی که رکود بزرگ در سال 2008 رخ داد، مارکوس خود را بر سر دوراهی دید. او در شرف تصاحب یک شرکت معماری شریک در لس آنجلس بود، اما رکود این تغییر را تسریع کرد. Alloi را در حالت بقا، اما با وضوح، شروع می کند.
او فقط نمی خواست یک شرکت را اداره کند. او می خواست چیزی یکپارچه و هدفمند بسازد: طراحی و ساخت تمرین مبتنی بر عملکرد، سلامت و پایداری. و این به معنای بازنگری در نحوه طراحی خانه ها بود، نه فقط ظاهر آنها.
در سال های اولیه، آلوی بر معماری متمرکز شد. اما در سال سوم، آنها همچنین شروع به ارائه خدمات ساخت و ساز کردند – با شروع کوچک، ساخت و ساز – و در نهایت پروژه های کاملا یکپارچه را پذیرفتند. یکی از نمونه های قابل توجه Zen Modern Home است، یک پروژه بزرگ که در آن Alloi هم به عنوان معمار و هم به عنوان پیمانکار عمومی عمل می کرد.
طراحی در برابر فاجعه
آتش سوزی همه چیز را تغییر داد.
در زمان آتش سوزی پالیزید، پروژه ای که تیم مارکوس در حال ساخت بود به طرز خطرناکی در آستانه نابودی بود. خانه – در حال ساخت و هنوز کاملاً مهر و موم نشده – در امان ماند، اما به سختی. این کافی بود تا یک ارزیابی مجدد کامل از معنای طراحی و ساخت در لس آنجلس ایجاد شود.
مارکوس به جای بازسازی به همان روش، شروع به طراحی خانه هایی با سیستم های اطفاء حریق لایه ای کرد. ما در مورد آبپاش‌های فضای باز با فناوری پیشرفته صحبت می‌کنیم که برنامه‌های نقشه‌برداری حریق، فوم‌های فوم سقف، مخازن ذخیره‌سازی آب زیرزمینی، و سیستم‌های پشتیبان خورشیدی را که در صورت نیاز از برق شهری به پروپان تغییر می‌کنند، نظارت می‌کنند.
این فقط یک طراحی نسوز نیست. این یک استراتژی پایداری تمام عیار است.
و ارزان نیست. اما همانطور که مارکوس توضیح داد، “این در مورد کاهش بار سوخت، کاهش سرعت گرما و خرید زمان است – فقط زمان کافی برای زنده ماندن خانه.”
معماری نسوز چگونه به نظر می رسد؟
به گفته وی، از مواد غیر قابل اشتعال شروع کنید. این می تواند به معنای یک قاب از گل میخ های فلزی یا، در حالت ایده آل، سازه های بتنی باشد. او علاقه خاصی به بتن ریز تقویت شده دارد – جایی که رشته های فولادی ریز برای استحکام و مقاومت بیشتر با بتن مخلوط می شوند. این نه تنها یکپارچگی ساختار را بهبود می بخشد، بلکه نیاز به اتصالات سنتی را کاهش می دهد و در دماهای شدید عملکرد بهتری دارد.
همچنین تهویه سقف آسیب پذیر و فضای خزیدن را از بین می برد. دیگر نقاط ورود اخگر وجود ندارد. و در بسیاری از موارد، Alloi سیستم‌های استخر و مخازن پشتیبان را برای پشتیبانی از سیستم‌های اسپرینکلر مستقل در فضای باز در صورت قطع برق یا برق، بسته‌بندی می‌کند.
این یک معماری با کارایی بالا نه تنها برای بهره وری انرژی، بلکه برای بقا نیز است.
فراسوی آتش: خانه منفعل و طراحی انسان محور
مارکوس فقط سنگر می سازد. او خانه های زیبا و پایداری را طراحی می کند که ریشه در اصول خانه غیرفعال و طراحی الهام گرفته از ژاپن دارد.
فنگ شویی نقشی آرام و بنیادی در کار او بازی می کند – نه به عنوان یک گرایش، بلکه به عنوان یک فلسفه. او گفت: «یک جنبه معنوی و یک جنبه عملی وجود دارد. حتی اگر به انرژی اعتقاد نداشته باشید، باز هم اصول به معماری خوب منجر می‌شود.» به هماهنگی با طبیعت، جهت گیری ذهنی، گردش خون پاک و انتقال بدون درز داخل به خارج فکر کنید. به قول خودش «هماهنگی معماری».
این هماهنگی فقط زیبایی شناختی نیست. این کاربردی است. این منجر به ساختمان‌های ساکت‌تر، سالم‌تر و آگاه‌تر می‌شود – فضاهایی که از نظر احساسی به همان اندازه که از نظر فنی عملکرد خوبی دارند.
استودیو جدید، فصل جدید
آلوی اخیراً یک انبار تجاری خریداری کرده است که به عنوان استودیوی جدید او عمل خواهد کرد – رویایی برای سالها. و این فقط در مورد یک فضای خنک نیست. این در مورد راه رفتن است. دفتر مرکزی جدید Alloi ویترینی برای طراحی مقاوم در برابر آتش با الهام از خانه غیرفعال خواهد بود: تهویه بسیار کارآمد، آکوستیک پیشرفته و محیط داخلی که ارزش های آنها را منعکس می کند.
این فرصتی است برای الگوبرداری از آنچه ممکن است – برای مشتریان، اعضای تیم و حرفه های گسترده تر.
آینده Alloi چیست؟
تا سال 2030، مارکوس امیدوار است که تیمش را از 10 به 30 – با دقت و عمد – سه برابر کند. نه رشد به خاطر رشد، بلکه رشد در راستای رسالت آنها.
آنها به تمرکز بر طراحی معماری مبتنی بر معماری، اولویت دادن به خانه های معاصر و محیط های سالم ادامه خواهند داد. و با بهسازی های آتش سوزی بیشتر در افق، آنها به عنوان مثال پیشرو هستند – آموزش مشتریان، همکاری با معماران دیگر، و همیشه این سوال که “به اندازه کافی” واقعا در مورد پایداری چگونه به نظر می رسد.
اگر یک درس از این گفتگو باشد، آن است که معماری باید تکامل یابد. جهان در حال تغییر است و کار ما باید به لحظه مربوط باشد.
و از ما شروع می شود. با درک ما از معاملات. با دانش ما در مورد سیستم های ساختمان. با توانایی ما برای برقراری ارتباط بین رشته ها. و در نهایت، با شجاعت ما برای رهبری.
قسمت کامل را بشنوید و داستان کامل مارکوس را در https://entrearchitect.com/613 بشنوید.
شما با دیدگاه جدیدی در مورد اینکه واقعاً به معنای ساختن بهتر است، آنجا را ترک خواهید کرد.
