در آغاز قرن شانزدهم ژانر جدیدی در هنر و معماری در ایتالیا پدیدار شد به نام معماری باروک. این سبک سبک رنسانس رم را متحول کرد و آن را به شکلی نمایشی و تزیینی عرضه کرد. معماری باروک اولین بار در قرن شانزدهم در ایتالیا ظاهر شد. همچنین در قرن هفدهم در سراسر اروپا گسترش یافت. کلیساهای کاتولیک آن را به عنوان نشانه ای از اصلاح نامگذاری کردند. علاوه بر این، کلیساهای پروتستان این سبک را تشویق کردند تا شکل جدیدی از بیان را ایجاد کند که شگفتی و هیبت را برانگیخت. در نهایت به سبک معماری کلیساها و کاخ ها در ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، فرانسه و اتریش تبدیل شد.
ویژگی های اصلی معماری باروک:
معماری باروک عناصر اساسی از دوران رنسانس را در خود جای داده است. معمولی ویژگی های معماری باروک متشکل از گنبدها و ستون ها. ایده در اینجا اضافه کردن یک بازی فرم، نور و سایه با شدت دراماتیک بود. مظهر عظمت و اقتدار بالا شد. نقاشی‌ها و مجسمه‌های چهارتایی فضای داخلی را بسیار تزئین می‌کردند. سقف ها مملو از مجسمه ها و مجسمه های نقاشی شده بود. ایده انتزاعی پشت این ویژگی ایجاد این توهم بود که این سازه ها به سمت آسمان بالا می روند. استفاده از ستون های پیچ خورده به این جلوه صعودی کمک کرد. استفاده گسترده از نور ایده ایجاد یک جلوه تئاتری در داخل این سازه ها را نشان می دهد. که در معماری باروک، استفاده از راه پله های بزرگ نیز یکی از ویژگی های قابل توجه است. این را می توان در اکثر کاخ ها به عنوان یک عنصر طراحی مرکزی مشاهده کرد.
مراحل سبک باروک در معماری
معماری باروک با گذشت زمان و بافت فرهنگی به طور گسترده ای دگرگون می شود. به طور کلی می توان آن را به سه مرحله تقسیم کرد.
معماری باروک اولیه:
این دوره از 1584 تا 1625 به شدت تحت سلطه مشارکت معماران رومی بود. باروک اولیه عمدتاً با هدف اصلاحات مذهبی در رم بود. این واکنشی بود به سبک تأثیرگذارتر کلیساهای قبلی. اوایل دوران باروک با تأثیرات شگفتی، احساسات و هیبت به توده‌ها الهام بخشید. در نتیجه، این عبارت جدید به طور گسترده توسط دستورات جدید مذهبی پذیرفته شد. این شامل تئاتین ها و یسوعی ها می شد که در نهایت از این شکل بیان در کلیساها و ساختارهای مذهبی خود استفاده کردند.
سازه های قابل توجه باروک اولیه:
کلیسای عیسی، کلیسای سنت. پیتر در رم، کاخ لوکزامبورگ، سالومون دو بروس – پاریس، کلیسای کورپوس مسیح، سانتا سوزانا، کلیسای سنت. پیتر و پل – کراکوف.
معماری باروک بالا:
باروک عالی در دوره 1625-1675 آثار بزرگی را در رم تولید کرد ویژگی های معماری باروک از این دوران در ایتالیا گسترش یافت. باروک عالی یکی از بهترین بناهای تاریخی مانند کاخ باربرینی و محل سکونت خانواده اوربان هشتم را دید. علاوه بر این، جنبش باروک بالا همچنین الهام‌بخش نمای بیرونی اقامتگاه خانوادگی پاپ، به‌ویژه نقاشی‌های دیواری عظیم روی سقف و فضای داخلی بود. Santa Maria della Salute توسط Baldassare Longena در ونیز در این دوره ساخته شد.
سازه های قابل توجه باروک اولیه:
کلیسای Santi Luca e Martina، San Carlo alle Quattro Fontane، کلیسای کوچک سوربن اثر ژاک لمرسیه و Chateau de Maisons اثر فرانسوا مانسارت.
معماری باروک پسین:
1675-1750 نشان دهنده گسترش معماری باروک به تمام نقاط اروپا همراه با مستعمرات اسپانیا و پرتغال. اواخر باروک شاهد تغییرات منطقه ای در سبک معماری بود. ویژگی های معمولی شامل تزئینات حجاری شده و نقاشی شده است که هر فضایی را روی دیوارها و سقف پوشش می دهد. اواخر دوره باروک ساختارهای باشکوه کاخ ورسای از جمله تالار آینه و کلیسای کوچک را به وجود آورد.
سازه های قابل توجه باروک اولیه:
گنبد خانه معلولان، کاخ استوپینیگی، کلیسای چهارده یاور مقدس و اقامتگاه وورزبورگ.
ویژگی های بارز معماری باروک
آنها به شرح زیر هستند ویژگی های معماری باروک که طراحی را با جلوه های بصری و دراماتیک ایجاد می کنند. این ویژگی ها به نمایش وضعیت ساختاری عظمت کمک می کند.
تصویر چهارگوش:
ربع به نقاشی هایی در ترومپ لوئل، یک سبک معمولی از نقاشی های زینتی اشاره دارد. ربع معمولاً تصویری از فرشتگان و قدیسان را نشان می دهد و بر روی گنبدها و سقف سازه ها نقاشی می شود. آنها معمولاً به صورت تزئینی با قاب های گچبری ترکیب می شوند تا توهم سه بعدی را ایجاد کنند. این سبک از اشکال هنر سقفی نیز به انتزاع نگاه به آسمان اشاره دارد. یکی دیگر از ویژگی‌های این سبک را می‌توان در پیکره‌های نقاشی شده یا حجاری شده آتلانتیس‌ها که به نظر می‌رسد سقف را بالا نگه داشته‌اند، مشاهده کرد.
گنبدها
گنبد یکی از رایج ترین عناصر در نمونه هایی از معماری باروک. گنبدهای بزرگ بخش مهمی از سازه های سبک باروک هستند و اغلب دارای فضای داخلی هستند که با آسمان های پر از فرشتگان و پرتوهای خورشید حجاری شده نقاشی شده اند. گنبد و اشکال هنری مزین به آن شکوه بهشت را به تصویر می کشد. باروک باواریا، چک، لهستانی و اوکراینی اغلب با وجود گنبدهای گلابی شکل مشخص می شود.
کارتریج
کارتوش در سبک معماری باروک فرم ها و قاب های حجاری شده را می سازد. آنها کمک زیادی به شکستن سطوح و افزودن جلوه های سه بعدی به دیوارها می کنند.
پله های بزرگ
پلکان های بزرگ یکی از ویژگی های اساسی معماری باروک را تشکیل می دهند. آنها اغلب در مرکز قرار دارند و جلوه چشمگیری می‌افزایند. این پله ها با انحنای چند مرحله ای به سمت بالا، به دستیابی به نماهای متغیر از سطوح مختلف کمک می کنند. بنابراین، آنها به عنوان یک ویژگی عالی برای مراسم عمل می کنند.
آینه
آینه ها به ایجاد تصوری از عمق و فضای بزرگتر کمک می کنند. هنگامی که به ویژه با پنجره ها ترکیب می شوند، به عظمت فضای داخلی و همچنین فضای بیرونی می افزایند.
درخشان
آنها تضادهای قوی تاریک و روشن را در سازه ها ایجاد می کنند و ارزش نمایشی را اضافه می کنند.
مجسمه ها
در اکثر نمونه هایی از معماری باروک، می توان به استفاده از مجسمه های بالای سر پی برد. این فیگورها معمولا درست زیر سقف نصب می شوند. فیگورها از چوب، گچ، گچ، سنگ مرمر یا مصنوعی ساخته شده اند. این احساس را می دهد که در هوا حمل می شود.
ستون های سلیمانی
ستون های سلیمان توهم حرکت را ایجاد می کنند.
فضاهای بیضی یا بیضی شکل
فضاهای بیضی یا بیضی شکل رایج ترین ویژگی در بیشتر فضاها هستند نمونه هایی از معماری باروک. این اشکال به حذف زوایای راست کمک می کند.
درس های کلیدی آموخته شده:
باروک اساساً یک هنر توهم است، از جمله نقاشی صحنه، توهمات پرسپکتیو و ترومپ لوئیل. عناصر در این سبک برای دستیابی به یک اثر فضایی کلی استفاده می شود. همچنین گامی در جهت گنجاندن هنر و مجسمه سازی در معماری بود. نقاشی‌های باروک و اشکال هنری بخش جدایی‌ناپذیر این محیط هستند و فقدان هر یک از آنها منجر به تأثیر کلی فضا نمی‌شود که در غیر این صورت در هنر باروک به دست می‌آید.
معماری باروک نوعی هنر است که با کیفیت انتزاعی عالی همراه است. شکوه و تزیینات معماری باروک، ضریب عاطفی مرتبط را به تصویر می‌کشد که هدف آن ایجاد اصلاحات در ادراک عمومی است. از سوی دیگر، عظمت بصری، ثروت و قدرت نهادهای مذهبی را در قرن 16 و 17 به تصویر می کشد. علاوه بر این، این واقعیت را برجسته می کند که نهادهای مذهبی از هنر و معماری برای تثبیت اقتدار و دستور کار خود در جامعه استفاده می کردند.
