معماران گریمشاو و اندرو برگز در حال طراحی یک مرکز آبزیان بالای تپه برای وسترن سیدنی هستند.

در استرالیا، تعداد کمی از فضاهای عمومی می توانند با جذابیت عمومی و نزدیکی ساحل رقابت کنند. تقریبا 90 درصد از جمعیت استرالیا در 30 مایلی ساحل زندگی می کنند و دریا برای هویت ملی این کشور اساسی است و به عنوان پیوندی برای تجمع، تفریح ​​و ورزش عمل می کند. این چشم انداز به استخرهای شنای عمومی، مکان های کلیدی برای ادغام اجتماعی گسترش می یابد.

ایالت نیو ساوت ولز دارای بالاترین غلظت استخرهای اقیانوسی در جهان است – استخرهای ساخته دست بشر از آب دریا که شنای ایمن‌تری نسبت به اقیانوس آزاد ارائه می‌دهند – اما نه چندان دور از جوامع ساحلی، دسترسی به امکانات آبی کمیاب است. این امر به ویژه در وسترن سیدنی صادق است، جایی که شهرنشینی سریع و با برنامه ریزی ضعیف باعث ایجاد جزایر گرمایی در منطقه ای با نرخ بیکاری بالا و درصد بیشتری از خانواده های کم درآمد شده است. به دور از نسیم دریا، این منطقه به طور منظم دمایی را تا 18 درجه گرمتر از بقیه مناطق سیدنی ثبت می کند که میانگین آن 80 درجه در تابستان است. با توجه به اینکه انتظار می‌رود بیشتر رشد جمعیت سیدنی در غرب اتفاق بیفتد، نابرابری اجتماعی-اقتصادی باعث ایجاد نابرابری گرمایی در منطقه می‌شود – افزایش نرخ بیماری‌های مرتبط با گرما، هزینه‌های اضافی برای تامین سرمایش و آسیب پذیری به زیرساخت‌ها.

مشخصات کم باعث حفظ دید به چشم انداز می شود. عکس © پیتر بنتس، برای بزرگنمایی کلیک کنید.

پاراماتا، حومه سیدنی – که به دلیل اهمیت تاریخی آن به عنوان دومین سکونتگاه بزرگ اروپایی کشور به عنوان دومین شهر شناخته می شود – در مرکز این روایت قرار دارد. استخری که برای نیازهای جامعه رو به رشد در سال 1959 ساخته شده بود به طور ناگهانی در سال 2017 برای یک استادیوم تخریب شد و شهر و ساکنان آن بدون دسترسی به مرکز آبزیان باقی ماند. برای برآوردن نیازهای منطقه ای که به سرعت در حال رشد است، مجموعه ای از امکانات تفریحی برای توسعه در پارک پاراماتا در فهرست میراث جهانی یونسکو برنامه ریزی شده است. یکی از این ها که در سپتامبر 2023 افتتاح شد، به منطقه ای از پارک معروف به تپه Mays منتهی می شود.

در نزدیکی تپه میس از شهر، گوشه ای مثلثی از پارک با شیب تند به سمت بالا به قسمت هایی از سبزه های بومی می رسد. چمن آراسته شده با علف های بلند ترکیب می شود، و در منطقه ای که توسط درختان صمغ احاطه شده است، هاله فلزی نازکی مکان مرکز آبی جدید Parramatta را مشخص می کند. Grimshaw و Andrew Burges Architects (ABA) به‌عنوان شرکای طراحی، عمداً از گونه‌شناسی معمولی «جعبه بزرگ» آب‌نماها با سازه‌های فولادی سفید آشکار که اغلب هیچ ارتباطی با محیط اطراف خود ندارند، اجتناب می‌کنند. آنها ادغام با چشم انداز را در اولویت قرار دادند و ساختمان را در دامنه تپه قرار دادند.

مرکز تفریحی اجتماعی جدید از یک سالن ورزشی و مرکز سلامتی پیشرفته، فضاهای عمومی چند منظوره، یک استخر روباز 50 متری، دو استخر سرپوشیده در اندازه های مختلف، یک زمین بازی آبی و یک کافه پشتیبانی می کند. دیوارهای گابیون پر از زباله‌های ساخت‌وساز بازیافتی، با تمرکز بر مصالح طبیعی، ورودی‌های تأسیسات عمدتاً زیرزمینی را ایجاد می‌کنند. پانل‌های بتنی پیش‌ساخته آجدار و تخته‌های دیواری چوبی مشکی سطوح داخل را قاب می‌کنند و به یک استخر روباز به اندازه المپیک که به‌عنوان یک حلقه مرکزی حفر شده است، منتهی می‌شوند. این طرح با الهام از حوضه های اقیانوسی متمایز که در سواحل قرار گرفته اند، محصوراتی را فراهم می کند اما تداوم توپوگرافی را با پارک حفظ می کند. «اگرچه ساده به نظر می رسد، اما رسیدن به آن بسیار پیچیده بود. النا لوسیو، معمار پروژه در گریمشاو، می‌گوید: «ما باید راه‌های بسیار هوشمندانه‌ای برای کارآمد کردن کل ساختمان پیدا می‌کردیم. اگرچه این ساختمان در دامنه تپه قرار دارد، اما اجازه می دهد نور طبیعی ملایم از طریق نورگیرهای ETFE به داخل تأسیسات نفوذ کند – پرتوهای مضر UV را فیلتر می کند – که با سایه های قابل اجرا تا مزایای داخلی متوسط ​​در طول ماه های گرم تابستان تکمیل می شود.

دیوار گابیونی حیاط کافه را احاطه کرده است. عکس © پیتر بنتس

چوب سیاه و بتن آجدار ورودی را خط می کشند. عکس © پیتر بنتس

کل تسهیلات به صورت داخلی در امتداد حلقه مرکزی به هم متصل شده است و به ترکیبی از عملکردهای تناسب اندام و تناسب اندام اجازه می دهد مجاور اما مجزا باشند. لعاب مستمر در امتداد فضای داخلی، ارتباط بصری ثابتی با محوطه استخر روباز در مرکز ایجاد می کند و بر آن به عنوان یک مکان تجمع تأکید می کند. اندرو برگس در بازدید اخیر توضیح می دهد: “همه چیز خارج از آن دایره عمل می کند.” در داخل ساختمان، یک استخر تفریحی ۲۵ متری، استخر یادگیری شنا و زمین بازی آبی به‌طور متوالی قرار دارند که با «دهکده‌های در حال تغییر» از هم جدا شده‌اند. این فضاهای میانی شامل اسپا، سونا، توالت و کابین‌هایی با اندازه‌های مختلف برای پاسخگویی به نیازهای افراد، خانواده‌ها و گروه‌های فرهنگی مختلف است و در عین حال یک حائل صوتی بین استخرهای سرپوشیده ایجاد می‌کند. مرکز با ارائه خدمات به ساکنان مختلف محلی، از جمله ارائه مراقبت از کودکان و امکانات رفاهی مناسب برای اعضای جوامع بزرگ مسلمان که از این امکانات استفاده می کنند، محیطی فراگیر و پر رونق را ایجاد می کند.

1

یک استخر تفریحی (1) و زمین بازی آبی (2) برای خانواده ها تهیه می شود. عکس ها © پیتر بنتس

2

این سایت به عنوان سرزمین سنتی مردم بوراماتاگال شناخته می شود. حفظ ارزش میراث آن مستلزم حفظ خطوط دید در محیط تاریخی است که بر پیچیدگی طراحی می افزاید. تا حدی برای کمک به رفع این مشکل، ردپای بزرگ ساختمان در توپوگرافی سایت غوطه ور شد و امکان حفظ تداوم بصری را فراهم کرد. معمار منظر مک گرگور کوکسال از یک رویکرد طراحی ترمیمی استفاده کرد و گونه های بومی را به زمینی که اخیراً به عنوان زمین گلف مورد استفاده قرار گرفته بود، دوباره معرفی کرد. با توجه به هزینه های بالای سرمایش و افزایش فرکانس و مدت امواج گرمای پیش بینی شده، تکنیک های کاهش حرارت در سراسر سایت گنجانده شده است. این تاسیسات از استراتژی‌های طراحی پایدار مانند تهویه بازیابی گرما و یک پنل خورشیدی ۱۹۳ کیلوواتی بر روی سقف سالن ورزشی استفاده می‌کند. فراتر از فضای سبز بومی، عناصری مانند باغ‌های بارانی که رواناب را مدیریت می‌کنند و چمن‌هایی که جایگزین میدان‌های بتنی می‌شوند، هدفشان کاهش دمای زمین است. در محوطه استخر، درختان به طور استراتژیک در قسمت های نشیمن و اطراف حلقه گنجانده شده اند تا سایه دائمی ایجاد کنند.

مناطق بیرونی شامل محوطه سازی است که به متعادل کردن دمای زمین کمک می کند. عکس © پیتر بنتس

بیشتر تأسیسات آب موجود در استرالیا مربوط به اواسط قرن بیستم است و برای رفع نیازهای جامعه مدرن نیاز به تعمیرات یا ارتقاء گسترده دارد. طراحی مرکز آبی پاراماتا نقش کلیدی این امکانات را در جامعه و زندگی اجتماعی معاصر استرالیا ایفا می کند. بر اساس پنج ماه اول بهره برداری، شهر پاراماتا پیش بینی می کند که حضور در مرکز تا پایان سال جاری از 1 میلیون بازدیدکننده فراتر رود.