با طراحی متفکرانه، حیاط ها، ایوان ها و پاسیوها می توانند فضای نشیمن خانه را گسترش دهند و فضاهای لذت بخشی را برای گذراندن وقت با دوستان و خانواده در تمام طول سال ارائه دهند. در زیر، یک مطالعه موردی از بازسازی حیاط خلوت خانه اسلیم و علاوه بر آن را بررسی می کنیم تا ایده هایی برای استفاده حداکثری از فضاهای بیرونی خود، چه در حال ایجاد تغییرات بزرگ یا کوچک باشید.
با تعیین اهداف پروژه خود شروع کنید.
محیط پروژه اسلیم هاوس ما، حیاط خلوت خانه ای در سال 1933 در تاری تاون بود که از آن استفاده نمی شد، جایی که فضاهای بیرونی از یکدیگر جدا بودند و هیچ ارتباطی با خانه واقعی نداشتند. هدف اصلی طراحی مجدد تشویق استفاده در فضای باز با استخر به عنوان مرکز بود.
جهت گیری و سایه خورشیدی را در نظر بگیرید.
اولین حرکت بزرگ طراحی در اسلیم هاوس، قاب‌بندی استخر با ساختار کابانای جدید به عنوان پس‌زمینه برای ایجاد یک «تقسیم‌کننده کتاب» فضایی واضح در حین انجام فعالیت‌های داخلی و خارجی بود. در زیر برآمدگی کابانا، یک منطقه نشیمن یکپارچه تعادل نور خورشید و سایه را در مجاورت منقل، بار و استخر ارائه می دهد. زمین بازی در یک منطقه جنگلی سایه دار حیاط واقع شده است و یک بلوط زنده بزرگ فضایی راحت را برای غذاخوری در فضای باز ایجاد می کند.
نحوه ارتباط فضاهای بیرونی با فضاهای داخلی را از نظر عملکردی و زیبایی شناختی در نظر بگیرید.
در خانه اسلیم، اعماق مختلف درون استخر برای تشویق استفاده پویا در هر دو طرف طراحی شده است، در حالی که با برنامه داخلی خانه مرتبط است. یک منطقه ساحلی کم عمق برای کودکان در نزدیکی اتاق خانواده و دسترسی به فضای بازی حیاط زیر قرار دارد. در سمت مقابل، خارج از اتاق نشیمن رسمی، یک فضای کم عمق دیگر به عنوان یک منطقه آفتاب گرفتن بدون آب ایجاد شده است که برای استراحت بزرگسالان عالی است.
تقسیم عملکردی ایجاد شده توسط استخر، یک تقسیم ظریف و طبیعی بین فضاهای پر انرژی خانواده و فضاهای مبلمان، سرگرمی و غذاخوری ایجاد می کند. این استخر همچنین برنامه رسمی خانه را با عمل به عنوان یک استخر بازتابنده در نمای ترکیبی از ورودی جلویی که بازدیدکنندگان را به منطقه غذاخوری در فضای باز می کشاند، بهبود می بخشد.
عناصر منظر را برای سازماندهی و مقیاس بندی فضاها در نظر بگیرید و در عین حال گردش را تسهیل کنید.
استخر مستطیلی در اسلیم هاوس که به عنوان رابطی بین خانه و حیاط عمل می کند، فعالیت های روزانه خانه و حیاط خلوت سرسبز و وسیع را به هم متصل می کند. تخت‌های گلدان و دیوارهای کم، محدودیت‌های سست را برای سازماندهی فضای زندگی مشترک در فضای باز فراهم می‌کنند، در حالی که به فضا اجازه می‌دهند به داخل حیاط سرازیر شود. تراس‌ها تغییرات مقطعی در چشم‌انداز را هدایت می‌کنند و گذرگاهی را به حیاط پایینی ارائه می‌دهند که در آن کودکان می‌توانند روی چمن بازی کنند در حالی که والدین بازی می‌کنند و در کنار شومینه در فضای باز استراحت می‌کنند.
